"Πρόγραμμα Συμβουλευτικής Γονέων"

Περισσότερα...

"Ψυχόδραμα Παιδιών"

foto-akouo-to-paidi-mou

Περισσότερα...

"Νοητική Ενδυνάμωση"

noitiki endinamosi

Περισσότερα...

Μια ιστορία για τον θυμό

 

ED Ο Μοναχός και ο Σαμουράι
Το μονοπάτι της εσωτερικής γαλήνης ξεκιναέι από τις καθημερινές επιλογές

 anger

 

Από τη Γεωργία Τριανταφύλλου

 Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια

 

 

Η αδικία και ο φόβος κάνουν τον άνθρωπο να θυμώνει.

Ο θυμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσωρινή «παραφροσύνη» που παραμορφώνει την κρίση και περιορίζει τις επιλογές μας. Το μονοπάτι της εσωτερικής γαλήνης για τον κάθε άνθρωπο ξεκινάει από τις καθημερινές επιλογές που κάνει. Κάποιοι άνθρωποι ζουν τις ζωές τους θυμωμένα, αντιδραστικά, με συναισθήματα αδικίας και ανισότητας. Κάποιοι άλλοι επιλέγουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, γιατί έτσι ξέρουν ότι η κρίση τους γίνεται περισσότερο ξεκάθαρη και η ζωή ξεδιπλώνει μπροστά στα πόδια τους τα καλύτερα δώρα της.

 

 

Μια φορά κι ένα καιρό, ένας πολεμιστής Σαμουράι ταξίδεψε μέχρι τη μακρινή κατοικία ενός σοφού γέροντα μοναχού. Φτάνοντας εκεί τίναξε την πόρτα και βροντοφώναξε, «Καλόγερε, πες μου! Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον παράδεισο και στην κόλαση? »

 

Ο σοφός μοναχός έμεινε ήρεμος για μια στιγμή, καθισμένος πάνω στο χαλάκι του στο πάτωμα. Μετά γύρισε, τον κοίταξε και του είπε. «Λες τον εαυτό σου πολεμιστή σαμουράι. Για δες τον εαυτό σου πιο καλά. Δεν είσαι παρά ένα ανθρώπινο ρεμάλι!».

 

«Τι είπες!», βροντοφώναξε ο άλλος, απλώνοντας να πιάσει το σπαθί του.

 

«Τώρα μάλιστα!, είπε ο μοναχός. «Βλέπω ότι θέλεις να πιάσεις το ξίφος σου. Όμως αμφιβάλω αν μπορείς με δαύτο να κόψεις το κεφάλι μιας μύγας!»

 

Ο σαμουράι έχει θυμώσει τόσο πολύ που δεν μπορεί να συγκρατηθεί. Σύρει το ξίφος του από τη θήκη και το υψώνει πάνω από το κεφάλι του, για να κόψει το κεφάλι του γέροντα μοναχού. Αυτή τη στιγμή ο καλόγερος κοιτάζει μέσα στα φλογισμένα μάτια του και λέει:

 

«Γιε μου, αυτή είναι η πύλη της κόλασης».

Ο σαμουράι κατάλαβε ότι ο καλόγερος έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή του για να του μάθει αυτό το μάθημα. Κατεβάζει το ξίφος και το βάζει σιγά – σιγά στη θήκη του, υποκλίνεται στο μοναχό και τον ευχαριστεί για το μάθημα που του έδωσε.

 

«Φίλε μου» λέει ο μοναχός, «αυτή είναι η πύλη του παραδείσου».

 

Κρατάμε τα κλειδιά και από τις δύο πύλες στα χέρια μας. Στο ένα χέρι τα κλειδιά της πύλης του παραδείσου και στο άλλο μας χέρι τα κλειδιά της πύλης της κόλασης.

Η πύλη του παραδείσου αντιπροσωπεύει την εσωτερική γαλήνη, την ηρεμία, την αυτοσυγκέντρωση και την κατανόηση του εαυτού μας και των άλλων ανθρώπων.

 

Η πύλη της κόλασης ξεκινάει από τη στιγμή που τα συναισθήματα του φόβου ή της αδικίας μας θυμώνουν, μας πλημμυρίζουν, μας κατακλύζουν. Τότε που χάνουμε το εύρος των επιλογών μας. Τότε που όλες οι πιθανές λύσεις οδηγούν μόνο σε μια: του θυμού και της επίθεσης.

 

Είναι δύσκολο πράγμα να κρατάς τα κλειδιά του παραδείσου στα χέρια σου. Είναι βαριά κλειδιά. Δεν μπορούν να τα σηκώσουν εύκολα πολλοί άνθρωποι, γι αυτό, και προτιμούν τα ελαφριά κλειδιά της πύλης της κόλασης. Και με αυτά, ξεκλειδώνουν την πύλη. Αυτό που ξεχνούν είναι πως μόλις μπουν μέσα, η πύλη αυτή κλείνει πίσω τους και αμπαρώνεται με ένα τόσο βαρύ λουκέτο που δύσκολα πια ανοίγει ώστε να μπορούν να επιστρέψουν πίσω.

 

Γι αυτό, ας μάθουμε να αντέχουμε το βάρος των κλειδιών της πύλης του παραδείσου και ας μην μπαίνουμε στον εύκολο πειρασμό να κουβαλάμε τα κλειδιά της βαρύτατης πύλης της κόλασης.

 

1.    Τα κλειδιά για την πύλη του παραδείσου δεν είναι παρά η ηρεμία και η προσπάθεια να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας όταν όλα γύρω μας ασφυκτιούν και μας στραγγαλίζουν.

 

2.    Να μην παρασυρόμαστε από τις όποιες προκλήσεις των άλλων που μας θέλουν να αντιδρούμε θυμωμένα και όχι λογικά.

 

3.    Ας μάθουμε να ελέγχουμε την αναπνοή μας, γιατί έτσι ελέγχουμε την ίδια τη ζωή και τα συναισθήματά μας.

 

Αυτά τα τρία βήματα μπορεί να είναι η αρχή για πολλούς από σας ώστε να γίνετε δυνατότεροι και να μπορείτε να κουβαλάτε μαζί σας τα κλειδιά της πύλης του παραδείσου που σας περιμένει.